گروه دارویی
آنتی دوت ها ،شلات کننده ها و آنتاگونیست ها
پیشینه دارو
گلوکاگون – Glucagon گلیکوژنولیز و گلوکونئوژنز کبدی را افزایش می دهد و سبب افزایش cAMP می شود. نتیجه این اعمال افزایش غلظت گلوکز پلاسما، شل شدن عضلات صاف و اثر اینوتروژیک مثبت قلبی می باشد.
موارد مصرف
گلوکاگون – Glucagon به عنوان داروی جانشین مناسب برای گلوکز تزریقی در درمان کاهش قند خون و به عنوان داروی کمکی در رادیوگرافی دستگاه گوارش به کار می رود.
عوارض دارو
تهوع، استفراغ، سردرد، ادم محل تزریق، درد محل تزریق از عوارض جانبی این دارو می باشد.
هشدار دارویی
– در کمی قند خون ناشی از گرسنگی و نارسایی غده فوق کلیه موثر نمی باشد( ذخایر کبدی گلیکوژن برای اثر دارو لازم است).
– مصرف دارو به منظور کمک به تشخیص دیابت می تواند سبب افزایش قند خون می باشند.
– در صورتی که بیمار هوشیار نباشد، پس از تزریق دارو باید بیمار را به دلیل خطر بروز استفراغ به یک طرف برگرداند.
تداخلات دارویی
دارو هایی که ممکن است با گلوکاگون تداخل داشته باشند عبارتند از :
آکلیدینیوم , فنین دیون , فنیندیون , انوکساپارین , ایندومتاسین , پروتامین سولفات , هپارین , وارفارین , بیوالی رودین , آرگاتروبان , لپی رودین , آنتی ترومبین آلفا , دالتپارین , فونداپارینوکس , تینزاپارین , دیکلورفنامید
اشکال دارویی
Inj : 1 mg/ml
