گروه دارویی
پیشینه دارو
کلروکین ضد مالاریا است که با اتصال به DNA و RNA پلیمراز و مهار آن ها باعث اختلال در بهره برداری از هموگلوبین و متابولیسم انگل و همچنین مهار اثرات پروستاگلاندین و رشد انگل می شود.
موارد مصرف
کلروکین به تنهایی برای درمان یا پیشگیری از مالاریا ناشی از پلاسمودیوم ویواکس، پلاسمودیوم اوال و پلاسمودیوم مالاریه مصرف می شود. مصرف این دارو برای درمان مالاریای ناشی از پلاسمودیوم فالسیپارم به دلیل گستردگی مقاومت انگل به دارو توصیه نمی شود. کلروکین همچنین در درمان آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز مصرف می شود.
عوارض دارو
بلوک دهلیزی بطنی، بلوک شاخه ای، آریتمی قلبی، آژیتاسیون، اضطراب، گیجی، کاهش رفلکس تاندون عمقی، دلیریوم (روان آشفتگی)، توهم، سردرد، بی خوابی، اختلال حسی حرکتی، اختلال شخصیت، ریزش مو، سفید شدن مو، تغییر رنگ پوست به آبی-خاکستری،کرامپ شکمی، بی اشتهایی، اسهال، تهوع، استفراغ، هپاتیت، افزایش آنزیم های کبدی از عوارض جانبی این دارو می باشد.
هشدار دارویی
-سطح کراتینین در ابتدای شروع درمان ارزیابی شود.
-در ابتدای شروع مصرف دارو و در طول اولین سال مصرف، به منظور پایش سمیت چشمی معاینه فوندوس انجام گیرد.
-برای پیشگیری از ابتلا به مالاریا بهتر است از یک هفته قبل از سفر به مناطق آلوده مصرف کلروکین را آغاز کرد و حداقل تا ۴ هفته پس از بازگشت از آن مناطق آلوده ادامه داد. در صورتی که فرد یک سال پس از بازگشت از آن مناطق ( به ویژه طی ۳ ماه اول ) دچار هر نوع کسالت شود، باید به پزشک مراجعه کند، زیرا خطر ابتلا به مالاریا وجود دارد.
-به منظور کاهش تحریک احتمالی گوارشی، بهتر است دارو با غذا یا شیر مصرف شود.
-این دوره بیش از مقدار تجویز شده، نباید مصرف شود.
تداخلات دارویی
دارو های آنتی اسید جذب کلروکین را کاهش میدهند. کلروکین اثر دارو های ضد صرع را کاهش می دهد و همچنین احتمالاً موجب افزایش غلظت پلاسمایی سیکلوسپورین و دیگوکسین میشود. کلروکین ممکن است علایم میاستنی گراو را تشدید کند و در نتیجه اثرات دارو های نئوستیگمین و پیریدوستیگمین را کاهش دهد. سایمتیدین متابولیسم کلروکین را کاهش و غلظت پلاسمایی آن را افزایش میدهد. مصرف کلروکین با واکسن هاری ممکن است بر پاسخ بدن نسبت به واکسن مؤثر باشد.
اشکال دارویی
Inj : 25 , 30 , 40,50mg/5ml Phosph : Tab : 250mg Sulfate : Inj : 50mg/ml , 5Ml
