گروه دارویی
واکسن ها، ایمنوگلوبولین ها و ضد سرم ها
پیشینه دارو
واکسن پنوموکوکال – Pneumococcal Vaccines با داشتن آنتی ژن های پلی ساکارید کپسولی ۲۳ نوع مختلف پنوموکک، در مقابل ۲۳ نوع بیماری زا و شایع پنوموکک مصونیت ایجاد می کند.
ایمنی زایی : مصونیت بعد از ۱۴ روز تا ۳ هفته و در ۸۰-۶۰% افراد ایجاد می شود و برای بیش از ۵ سال باقی می ماند.
موارد مصرف
واکسن پنوموکوکال – Pneumococcal Vaccines برای ایجاد ایمنی فعال بر علیه پنومونی و باکتریمی و سایر عفونت های پنوموککی ناشی از انواع مختلف Pneumoniae Streptococcus موجود در واکسن مصرف می شود.
این واکسن برای افرادی که در معرض خطر ابتلای به بیماری های پنوموککی هستند یا بیماران مبتلا به بیماری های مزمن و بدخیم و افراد با سن بیشتر از ۶۵ سال و در بیماران دارای نارسائی کبدی، کلیوی، ریوی و قلبی توصیه می شود.
بیماران فاقد طحال فعال و افراد مبتلا به عفونت HIV(با یا بدون علائم بالینی)، بیماران تحت درمان طولانی مدت با کورتیکوستروئید ها و بیماران دارای سیستم ایمنی ضعیف که مستعد ابتلای به پنومونی هستند، نیز واکسینه می شوند.
عوارض دارو
همه دارو ها ممکن است عوارض جانبی ایجاد کنند. اما بسیاری از مصرف کنندگان نیز هیچ نوع عارضه ای بروز نمیدهند. یک سری از عوارض نیز بعد از گذشت مدت کوتاهی از مصرف دارو، از بین میروند. در صورت بروز مستمر هریک از عوارض میبایست به پزشک اطلاع داده شود.
از جمله عوارض واکسن پنوموکوک بزرگسالان عبارتند از:
سردرد
سرگیجه
خستگی
تب
بی قراری در خواب
درد عضلانی
درد و التهاب مفاصل
جوشهای پوستی
از دست دادن اشتها
تهوع
استفراغ
اسهال
درد، تورم یا قرمزی در محل تزریق
واکنش های آنافیلاکتوئید
سندرم Guillain-Barre
چنانچه علائمی دارید که فکر میکنید به دلیل استفاده از واکسن پنوموکوک بزرگسالان است، با پزشک مشورت نمایید.
هشدار دارویی
-در بیماران با ضعف پاسخ های ایمنی هومورال (ناشی از آگاماگلوبولینمی، مولتیپل یلوم، بیماری های لنفوپرولیفراتیو یا استفاده از دارو های کاهنده سیستم ایمنی)، این واکسن ممکن است قادر به ایجاد مصونیت نباشد. همچنین واکسن پنوموکک در بیماران فاقد طحال و یا مبتلا به بدکاری طحال ناشی از کم خونی داسی شکل ممکن است است اثر ایمن زائی کمتری داشته باشد.
-به دلیل عدم ایجاد مصونیت مطلوب، برای استفاده در کودکان با سن کمتر از ۲ سال توصیه نمی شود.
-زمان واکسیناسیون بسیار مهم می باشد، به طور مثال، واکسن پنوموکک باید در موارد ذیل دو هفته قبل از اقدام درمانی مورد نظر صورت گیرد: عمل جراحی برداشت طحال، شیمی درمانی سرطان، استفاده از دارو های کاهنده سیستم ایمنی و پیوند مغز استخوان. در خلال مدت شیمی درمانی سرطان و پرتو درمانی باید از انجام واکسیناسیون خودداری کرد. همچنین افراد مبتلا به عفونت HIV( با یا بدون علائم بالینی) باید در اسرع وقت بعد از تأیید تشخیص واکسینه شوند.
-تزریق داخل پوستی واکسن ممکن است عوارض موضعی شدیدی را باعث شود.
تداخلات دارویی
تداخلات دارویی ممکن است عملکرد و تأثیر دارو ها را تغییر دهد یا باعث افزایش ریسک بروز عوارض جانبی آن ها شود. بنابراین برای مصرف این دارو، لیست تمام دارو هایی که مصرف میکنید اعم از دارو های تجویزی و غیرتجویزی (گیاهی، مکمل و …) را با پزشکتان در میان بگذارید.
از جمله دارو هایی که با واکسن پنوموکوک بزرگسالان تداخل دارند، عبارتند از:
-رقیق کننده های خون (مانند وارفارین)
-کورتیکواستروئید ها (مانند هیدروکورتیزون، پردنیزون)
-دارو های شیمی درمانی
-دارو های تضعیف کننده سیستم ایمنی (مانند سیکلوسپورین، تاکرولیموس)
اشکال دارویی
Injection : 0.5ml
