گروه دارویی
واکسن ها، ایمنوگلوبولین ها و ضد سرم ها
پیشینه دارو
واکسن سرخک – Measles Vaccines حاوی ویروس های زنده ضعیف شده Measles از سویهEnders’ attenuated Edmonston ( از کشت سلولی جنین جوجه) می باشد.
ایمنی زایی : این واکسن بعد از ۳-۲ هفته در بیشتر از ۹۷% افراد واکسینه شده مصونیت ایجاد می کند و مصونیت حاصله برای مدت بیشتر از ۱ سال باقی می ماند.
موارد مصرف
این واکسن فقط برای ایجاد ایمنی فعال بر علیه ویروس سرخک برای کودکان در سنین ۱۵-۱۲ ماهگی به کار می رود. واکسن MMR برای ایجاد مصونیت بر علیه سرخک، سرخجه و اوریون نسبت به هر کدام از این واکسن ها به تنهائی ترجیح داده می شود.
عوارض دارو
واکنش های آنافیلاکتیک، تب ملایم( ۴/۳۹-۳/۳۸ درجه سانتیگراد)، سرفه، التهاب بینی و جوش های پوستی، التهاب، قرمزی، لنفادنوپاتی و سوزش در محل تزریق از عوارض جانبی این واکسن می باشند.
هشدار دارویی
-افراد با سابقه واکنش های آنافیلاکتیک ناشی از خوردن تخم مرغ، نباید واکسینه شوند.
-به زنان باردار تزریق نشود. زنان باید تا سه ماه بعد از واکسیناسیون از بارداری اجتناب نمایند. ابتلا به سرخک در دوران بارداری خطر بروز عوارض جنینی را افزایش می دهد.
-بیماران مبتلا به عفونت HIV ولی بدون علائم واضح بالینی تضعیف سیستم ایمنی را می توان واکسینه نمود. اگرچه احتمال دارد پاسخ ایمنی در این بیماران کمتر از افراد سالم باشد.
-به والدین توصیه شود که بروز تب امکان دارد و آن ها باید به منظور جلوگیری از تشنج ناشی از تب بالا اقدامات لازم را بعمل آورند.
-استفاده از واکسن سرخک در افراد با سن بیش از ۱۲ ماه مؤثر و بی ضرر می باشد. کودکان با سن کمتر از ۱۲ ماه به دلیل وجود پادتن های مادر در خون آن ها ممکن است به خوبی پاسخ ندهند. کودکانی که در سن کمتر ۱ ماه واکسینه شده اند، باید دوباره بعد از ۱۵ ماهگی واکسینه شوند.
-بهتر است این واکسن را یک ماه قبل یا بعد از دریافت سایر واکسن های ویروسی تجویز کرد.
تداخلات دارویی
استفاده هم زمان این واکسن با ایمونوگلوبین یا انتقال خون و فرآورده های خونی می تواند در روند ایمنی زایی مشکل ایجاد کند در این حالت باید واکسیناسیون پس از ۳ ماه انجام شود. مصرف دارو های سرکوب گر ایمنی نیز اثر واکسن می کاهد.
اشکال دارویی
Powder for Injection :1000 IU/0.5 ml
