گروه دارویی
پیشینه دارو
تا به امروز یافته ها نشان می دهد که نیتروس اکساید – Nitrous Oxide باعث آزادسازی پپتید اپیوئیدی در ساقه مغز می شود که موجب فعال شدن نورون های پایین رونده نورآدرنرژیک می شود که موجب تنظیم فرآیند درد در نخاع می شود. چندین مکانیسم گیرنده-افکتور از جمله گیرنده های دوپامین، آدرنورسپتور آلفا-۲، گیرنده های بنزودیازپینی و گیرنده های متیل-آسپارتات (NMDA) هم درگیر هستند، گرچه ارتباط آن ها با یکدیگر شناخته شده نیست.
موارد مصرف
نیتروزاکساید به عنوان بیهوش کننده برای القاء و ادامه بیهوشی مصرف میشود. این دارو همچنین با مقادیر مصرف کم در اعمال جراحی سزارین و زایمان واژینال مصرف میشود.
عوارض دارو
افت فشارخون، تحریک سیستم اعصاب مرکزی، گیجی، سرگیجه، سردرد، تهوع و استفراغ و آپنه از عوارض جانبی این دارو می باشد.
هشدار دارویی
-نیتروزاکساید، یک بیهوش کننده ضعیف است و باید همراه سایر دارو های بیهوش کننده مصرف شود. در این حالت مقدار مصرف سایر دارو های بیهوش کننده نیز کاهش مییابد.
-در صورت وجود آمبولی های هوا در هر یک از اعضاء بدن، انسداد گوارشی و یا پنوموتوراکس، نیتروز اکساید باید با احتیاط فراوان مصرف شود. در این موارد نیتروزاکساید ممکن است باعث افزایش فشار در این حفره های شود.
-این دارو باید همراه حداقل ۳۰% اکسیژن مصرف شود تا خطر بروز کاهش اکسیژن خون کاهش یابد.
-نیتروزاکساید ممکن است به داخل Cuff لوله داخل تراشه ای نفوذ کند. برای جلوگیری از این حالت تخلیه دوره ای لوله تراشهای توصیه میشود.
-در صورتی که نیتروزاکساید برای مدت طولانی مصرف شده باشد، بعد از قطع مصرف دارو برای جلوگیری از کاهش اکسیژن ناشی از دیفوزیون دارو، باید اکسیژن خالص تجویز شود.
-تا ۲۴ ساعت پس از مصرف داروی بیهوشکننده، هنگام رانندگی یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری دارد، باید احتیاط نمود.
-تا ۲۴ ساعت پس از مصرف داروی بیهوش کننده، از مصرف فرآورده های حاوی الکل و سایر دارو های مضعف CNS باید خودداری نمود .
تداخلات دارویی
سلژیلین، ایزوکربوکسازید، فنلزین، ترانیل سیپرومین: طبق نظر پزشک ۱۰-۱۴ردز قبل از جراحی مصرف دارو قطع گردد تا از اثر آن ها بر فشارخون پیشگیری شود. -متو ترکسات: مصرف همزمان این دو دارو می تواند موجب افزایش سطح متوترکسات گردد.
اشکال دارویی
For inhalation
