گروه دارویی
پیشینه دارو
لامیوودین – Lamivudine مهار کننده آنزیم نوکلوزئید ریورس ترانس کریپتاز و از نظر ساختمانی شبیه سیتوزین می باشد و مانع تکثیر رتروویروس ها (شامل ویروس HIV ) است.
موارد مصرف
لامیوودین – Lamivudine معمولا همراه با سایر دارو های ضد رتروویروس ، برای درمان عفونت ناشی از ویروس HIV مصرف می شود. این دارو در درمان هپاتیت B مزمن نیز مصرف می گردد.
عوارض دارو
سر درد، خستگی، کسالت، خواب رفتگی اندام، نوروپاتی محیطی، نوروپاتی، بی خوابی، اختلالات خواب، راش پوستی، تهوع، اسهال، پانکراتیت (شیوع بیشتر در کودکان)، التهاب گلو، استفراغ از عوارض جانبی لامیوودین می باشد.
هشدار دارویی
– عملکرد کبدی بیمار هر ۳ ماه ارزیابی گردد.
– در هپاتیت بی مزمن، سطح HBV DNA تا زمانی که به سطح غیرقابل اندازه گیری برسد، هر ۳ ماه و پس از آن هر ۶-۳ ماه پایش شود.
– در بیماران HBeAg مثبت، سطح HBeAg و anti-HBe به منظور بررسی سروکانورژن ارزیابی شود.
– سطح آلانین آمینوترانسفراز، لاکتیک اسیدوز (در صورت نیاز بالینی) و آمیلاز (در صورت بروز علایم پانکراتیت)، پایش گردد.
تداخلات دارویی
از جمله دارو هایی که با لامیوودین تداخل دارند عبارتند از:
دفراسیروکس , پگ اینترفرون آلفا 2بی , زالسیتابین , مگلومین کامپاند , ایباندرونات , پلی ساکارید آهن , نتیل مایسین سولفات , اماستاکسین , رمدسیویر
اشکال دارویی
Tab : 100 mg , 150 mg Oral sol :10 mg/ml
