گروه دارویی
پیشینه دارو
همه ی آمینوگلیکوزیدها با اتصال به ریبوزوم مانع سنتز پروتئین در باکتری میشوند در نتیجه اثر باکتریکش دارند. نفوذ جنتامایسین به درون پوشش سلولهای باکتریایی وابسته به اکسیژن است و به همین دلیل بر روی بیهوازی اجباری اثر ناچیزی دارند. مهارکنندههای سنتز دیواره سلولی مانند پنیسیلینها انتقال آمینوگلیکوزیدها را افزایش میدهند.
جنتامایسین – Gentamicin یک آنتی بیوتیک است که برای درمان انواع مختلفی از عفونت های باکتریایی استفاده می شود.
این دارو را می توان بهصورت داخل وریدی ، با تزریق عضلانی یا بهصورت موضعی تجویز کرد.
جنتامایسین اغلب فقط برای دو روز و تا زمانی که کشت باکتریایی مشخص کند که عفونت به کدام آنتیبیوتیک خاص حساس است، مصرف میشود. دوز مورد نیاز این دارو، باید با آزمایش خون کنترل شود.
موارد مصرف
جنتامایسین یک آنتیبیوتیک بیمارستانی است. به دلیل عوارض شدید (آسیب به کلیه، شنوایی و سیستم تعادل بدن) برای عفونتهای خفیف تجویز نمیشود. بیشتر در عفونتهای حاد میکروب های گرم منفی مانند پیلونفریت حاد، عفونت خون یا سپتیسمی، مننژیت، عفونت مجاری صفراوی و برخی دیگر از عفونت های پیچیده به کار میرود.
عوارض دارو
آسیب شنوایی ، مسمومیت کلیه، نفروز، نارسایی حاد کلیه، نفریت بینابینی (التهاب کلیه)، پروتئینوری، هماچوری (خونریزی کلیه)، کاهش تحرک اسپرم در جنس مذکر، دهلیز شنوایی، عصبی: سردرد، دپرسیون تنفسی از عوارض شایع جنتامایسین می باشد.
هشدار دارویی
– فاصله بین دفعات مصرف جنتامایسین در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه باید افزایش داده شود .
– مصرف این دارو در بیماران سالخورده مبتلا به پارکینسون و نوزادان باید با احتیاط فراوان صورت گیرد.
– از مصرف طولانی مدت جنتامایسین باید خوداری کرد.
تداخلات دارویی
داروهایی که می توانند با جنتامایسین تداخل داشته باشند:
ضد ویروس ها
داروهای شیمی درمانی
داروهای مرتبط با بیماری های روده
آنتی بیوتیک های تزریقی
داروهای جلوگیری کننده از پس زدن پیوند
داروهای تزریقی پوکی استخوان
برخی از داروهای ضد درد یا آرتریت : آسپرین ، استامینوفن ، ایبوپروفن و ناپروکسن
اشکال دارویی
Inj : 20 , 40, 80 mg /2 ml
