گروه دارویی
پیشینه دارو
تریامسینولون – Triamcinolone با عبور از غشاء سلولی به گیرنده های خود در سیتوپلاسم متصل شده و کمپلکس دارو-گیرنده وارد هسته سلولی می شود. این کمپلکس با اتصال به نواحی خاصی از DNA موجب تحریک روند رونویسی mRNA و به دنبال آن ساخت آنزیم هایی می گردد که در نهایت مسئول اثرات سیستمیک کورتیکواستروئیدها می باشند. کورتیکواستروئید ها با جلوگیری از تجمع سلول های التهابی در ناحیه التهاب، مهار فاگوسیتوز و آزادشدن آنزیم های مسئول در التهاب و مهار ساخت و آزاد شدن واسطه های شیمیایی التهاب، اثرات ضد التهابی خود را اعمال می کند.
موارد مصرف
تریامسینولون برای درمان جایگزینی در نارسایی غده فوق کلیوی استفاده می شود. این دارو همچنین در درمان علامتی اختلالات التهابی و آلرژیک و در جهت سرکوب کردن سیستم ایمنی استفاده می شود. تریامسینولون در هیپرپلازی مادرزادی آدرنال ادم مغزی و بیماری های روماتیسمی نیز مؤثر است.
عوارض دارو
کبودی، ورم مفاصل، سرفه، سینوزیت، برادی کاردی، آریتمی قلبی، نارسایی قلبی، بزرگ شدن قلب، حوادث عروق مغزی، شوک، ادم، آمبولی (چربی)، افزایش فشارخون، کاردیومیوپاتی هایپرتروفیک، پارگی میوکارد (به دنبال سکته قلبی اخیر)، سنکوپ، تاکی کاردی، ترومبو آمبولی، ترومبوفلبیت، واسکولیت، آکنه ولگاریس، درماتیت آلرژیک، استریای آتروفیک، افزایش تعریق، کبودی، نازک شدن اپی درم، قرمزی پوست، پوسته ریزی پوست، هایپرپیگمانته شدن، هایپرتریکوزیس (پرمویی)، هیپوپیگمانته شدن، سرکوب ناخواسته واکنش تست پوستی، آتروفی پوست، راش پوستی، آتروفی زیر جلدی، نازک شدن مو، کهیر، خشکی پوست، کلسینوز، کاهش تحمل گلوکز، کاهش پتاسیم سرم، دیابت ملیتوس، سندروم کوشینگ ناشی از دارو، احتباس آب، گلوکز در ادرار، تاخیر در رشد، هیرسوتیسم (پرمویی)، اختلال تحمل گلوگز/ پیش دیابت، مقاومت به انسولین، اختلالات قاعدگی، صورت ماه شکل، تعادل منفی نیتروژن، تغییر در توزیع توده چربی بدن (BFR)، بی کفایتی ثانویه قشر آدرنال، احتباس سدیم، افزایش وزن، باد کردن شکم، تغییر عادات روده، خونریزی گوارشی، سوراخ شدن دستگاه گوارشی، سکسکه، افزایش اشتها، تهوع، پانکراتیت، زخم گوارشی، زخم مری از عوارض جانبی این دارو می باشد.
هشدار دارویی
-مقدار مصرف دارو بایستی دقیقاً توسط پزشک تعیین شود.
-استفاده طولانی مدت دارو در بچه ها می تواند منجر به مهار رشد شود.
-به دلیل وارد شدن در شیر به خصوص هنگام مصرف مقادیر زیاد، در خلال شیردهی توصیه نمی شود.
-به دنبال مصرف این دارو ممکن است آزمون های بررسی عملکرد محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-غده فوق کلیوی دچار اختلال شود.
-میزان مصرف دارو در بچه ها بایستی بر اساس میلی گرم دارو به ازاء سطح بدن کودک تعیین شود.
-مقادیر زیادتر تریامسینولون به احتمال زیاد مبوپاتی پروگزیمال ایجاد نموده و لذا از درمان های مزمن با این داروها بهتر است پرهیز گردد.
-از قطع ناگهانی مصرف دارو بعد از استفاده طولانی(بیش از ۳ هفته) بپرهیزید.
-در طول درمان ، مصرف سدیم بایستی محدود شده و مصرف مکمل های حاوی پتاسیم توصیه می شود.
-معاینات چشم پزشکی در طول درمان دراز مدت، به طور مرتب باید انجام گیرد.
تداخلات دارویی
مصرف هم زمان با آمفوتریسین B یا دیورتیک ها موجب افزایش بروز هیپوکالمی می شود. ضد اسید ها، کلستیرامین، کلستیپول می تواند اثر تریامسینولون را کاهش دهند. در صورت نیاز به مصرف هم زمان باید بر دوز تریامسینولون افزود. مصرف هم زمان با گلیکوزید های قلبی موجب افزایش سمیت آن ها شود. بیمار باید از نزدیک مورد مراقبت و پایش قرار گیرد.
استروژن ها متابولیسم تریامسینولون را کاهش می دهند در این مورد باید تنظیم دوزاژ انجام گیرد. ایزونیازید و سالسیلات ها در مصرف هم زمان دارو با NSAID ها و سایر دارو های ایجاد گر زخم، خطر بروز زخم های گوارشی را افزایش می دهند.
از مصرف هم زمان این دارو ها با یکدیگر خودداری شود. در صورت استفاده هم زمان تریامسینولون به همراه دارو های ضد انعقاد، اثر ضد انعقادی تشدید می شود بیمار باید پایش شده و دوز دارو ها تنظیم شود.
اشکال دارویی
Inj : 40 mg/ml
