تعریف بیماری
سرخچه همچنین به سرخک آلمانی یا سرخک سه روزه نیز معروف است، اما ویروس سرخچه و سرخک متفاوت از هم هستند. بثورات ناشی از سرخچه ملایمتر است و به اندازه بثورات سرخک دوام نمیآورد. سرخچه به سرعت شروع میشود و بسیار مسری است. در بیشتر موارد، این یک بیماری خفیف در دوران کودکی ایجاد میشود. در بزرگسالان، سرخچه جدیتر است، اما به عنوان عامل تهدید کننده زندگی محسوب نمیشود.
اگر یک زن باردار به این عارضه آلوده شود، میتواند این بیماری را به کودک متولد نشده خود انتقال دهد. این میتواند باعث سقط جنین یا نقایصی در هنگام تولد شود. آخرین واکسن سرخچه در سال ۱۹۶۹ تولید شد. از آن زمان به بعد شیوع این بیماری کمتر شد. سرخچه هنوز در مناطق دیگر جهان وجود دارد و فرد آلوده در کشور دیگری میتواند این بیماری را به سایر کشورها منتقل کند.
علائم بیماری
سرخجه، دانه های پوستی در سرخجه معمولاً در پشت گوش پدیدار میشوند و سپس به صورت و گردن و بقیه نقاط بدن گسترش میابد از نشانههای بالینی مشخص سرخجه التهاب غدههای لنفاوی واقع در پشت گوش یا ناحیه پشت گردنی میباشد.
کودک مبتلا به این بیماری ممکن است فاقد علامت باشد بیماری در بزرگسالان میتواند به صورت تب خفیف ۱ تا ۵ روزه، سردرد، بیقراری، ترشح خفیف بینی و التهاب ملتحمه بروز کند.
علت بیماری
سرخچه به دلیل ویروس روبلا ایجاد می شود. این ویروس بسیار واگیردار بوده و می تواند از طریق تماس نزدیک یا از طریق هوا منتقل شود. ممکن است در هنگام عطسه و سرفه، از طریق تماس با قطرات ریز مایعات خارج شده از بینی و گلو از فردی به فرد دیگر منتقل شود. این بدان معناست که می توانید با تنفس قطرات ریز تنفسی فرد آلوده یا لمس اشیای آلوده به ویروس مبتلا شوید. سرخجه همچنین می تواند از زن باردار از طریق جریان خون به نوزاد در حال رشدش منتقل شود.
افرادی که مبتلا به سرخچه هستند از هفته قبل از ظهور بثورات تا حدود دو هفته پس از از بین رفتن بثورات به احتمال خیلی زیاد بیماری را به دیگران منتقل می کنند. آنها می توانند ویروس را قبل از اینکه حتی بدانند که مبتلا به آن هستند، گسترش دهند.
عوارض بیماری
جنینهایی که در مراحل اول تشکیل مبتلا میشوند بیشتر از همه در معرض خطر مرگ داخل رحمی، سقط جنین خودبخود و ناهنجاریهای اندامهای مهم بدن هستند.
این ناهنجاریها ممکن است شامل یک یا چند نوع از جمله: ناشنوایی، آب مروارید، کوچکی چشم، آب سیاه جنینی، کوچکی جمجمه، عقبماندگی ذهنی، ارتباط بین سرخرگ ششی و آئورت، نقص دیواره بین بطنی و یا دهلیز در قلب، ضایعات پوستی، بزرگی همزمان کبد و طحال، یرقان، نقایص استخوانی باشد.
وهمچنین نداشتن تعادل در افراد می گردد.
بیماری سرخجه از طریق تماس با ترشحات بینی و گلوی افراد آلوده منتقل میشود.
این بیماری به طور مستقیم از طریق قطرههای آب دهان ضمن تماس مستقیم بیماران منتقل میشود.
پیشگیری و تشخیص بیماری
پیشگیری از سرخجه
تزریق واکسن و ایمونوگلبولین.
مردم باید نسبت به روش انتقال بیماری و ضرورت واکسیناسیون آشنا شوند.
واکسیناسیون علیه این بیماری تزریق یک نوبت واکسن ویروس زنده ضعیف شده در ۹۸ تا ۹۹ درصد افراد حساس منجر به ایجاد آنتیبادی قابل توجه میشود.
روشهای کنترل بیماری سرخجه:
تمام موارد ابتلا به سرخجه یا سرخجه جنینی باید به مقامات بهداشتی گزارش شود.
گزارش سریع موارد مشکوک و بیماری وسیلهای برای اجرای اقدامات به موقع خواهد بود.
بیشتر موارد سرخچه در خانه درمان می شوند. پزشک ممکن است به شما بگوید که در رختخواب استراحت کرده و استامینوفن (تایلنول) مصرف کنید، این می تواند به رفع ناراحتی ناشی از تب و درد کمک کند. همچنین ممکن است برای جلوگیری از شیوع ویروس به دیگران به شما توصیه کنند تا سر کار یا مدرسه نرفته و در خانه بمانید.
زنان باردار ممکن است تحت درمان با آنتی بادی هایی به نام هایپرایمیون گلوبولین قرار گیرند که می توانند با ویروس مقابله کنند. این می تواند به کاهش علائم کمک کند. با این حال باز هم این احتمال وجود دارد که کودک شما به سندرم سرخچه مادرزادی مبتلا شود. نوزادانی که با سرخجه مادرزادی متولد می شوند نیاز به درمان توسط تیمی از متخصصان دارند. اگر نگران انتقال سرخچه به کودک خود هستید، با پزشک خود مشورت کنید.
