گروه دارویی
پیشینه دارو
ریپاگلیناید یک داروی ضد دیابتی مگلیتینایدی است که جهت درمان دیابت شیرین نوع II مصرف می شود سریع الاثر از طریق لوله گوارش جذب می شود و اوج غلظت پلاسمایی دارو در عرض ساعت پس از مصرف حاصل می شود . دارو به میزان زیادی متصل به پروتئین های پلاسمایی است .
موارد مصرف
ریپاگلیناید ضد دیابت خوراکی (مشتق مگلی تینید)است و برای درمان کمکی جهت کاهش قند خون در بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس تایپ ۲ که هایپرگلیسمی آن ها با رژیم غذایی و ورزش به تنهایی کنترل نمی شود، استفاده می شود.
عوارض دارو
سردرد، افت قندخون، عفونت مجاری تنفسی فوقانی، ایسکمی، درد قفسه سینه، اسهال، یبوست، عفونت مجاری ادراری، کمردرد، درد مفاصل از عوارض جانبی ریپاگلیناید می باشد.
هشدار دارویی
در دیابت نوع ۱ ، کتواسیدوز دیابتی با یا بدون کوما ، اختلال کبدی شدید و افراد حساس به دارو . در بیماران دچار نارسایی کبدی و کسانی که کاهش متابولیسم منجر به افزایش سطح دارو بروز هیپوگلیسمی می شود ، با احتیاط تجویز شود.
تداخلات دارویی
از جمله دارو هایی که با داروی رپاگلیناید تداخل دارند، عبارتند از:
دارو های ضد دیابت و دارو های ضد ویروسی با اثرات مستقیم (مانند سوفوسبوویر) و مهار کننده های مونوآمینو اکسیداز (مانند سلژیلین، ترانیل سیپرومین) و دارو های کینولونی (مانند لووفلوکساسین، افلوکساسین) و مهار کننده های انتخابی برداشت سروتونین (مانند سرترالین، سیتالوپرام، فلوکستین)
القا کننده های متوسط و شدید آنزیم های کبدی متابولیزه کننده رپاگلینایدو دارو های افزایش دهنده ادرار تیازیدی (مانند هیدروکلروتیازید) و ریفامپین و آسپرین
اشکال دارویی
Tab : 0.5 mg , 1mg , 2mg
