گروه دارویی
پیشینه دارو
کارودیلول از طریق بلوک گیرنده های بتا سبب کاهش برون ده قلبی و تاکیکاردی، و نیز از طریق بلوک رسپتورهای آلفا سبب گشادی عروق و کاهش مقاومت محیطی می شود. کارودیلول دارای خواص آنتی اکسیدانی نیز می باشد؛ همچنین سبب کاهش فشار خون، فشار شریان ریوی، مقاومت عروق سیستمیک و نیز ضربان قلب می شود.
موارد مصرف
کارودیلول در درمان هایپرتانسیون، آنژین پکتوریس و نیز به عنوان دارو ی کمکی در درمان نارسایی قلبی تجویز می شود.
عوارض دارو
آلرژی، برادی کاردی، ضعف و خستگی، سرگیجه، تنگی نفس، ادم محیطی، هیپوتانسیون، سنکوپ، افزایش وزن و اسهال از عوارض جانبی این دارو می باشند.
هشدار دارویی
-در این موارد باید با احتیاط مصرف شود: سابقه ی واکنش آنافیلاکتیک، بیماری های اسپاسم برونش از نوع غیرآلرژیک، دیابت و کاهش قند خون و پرکاری تیروئید.
-فشار خون خود را به صورت منظم و دوره ای کنترل کنید.
تداخلات دارویی
مصرف به همراه مسدود کنندههای کانال کلسیمی ممکن است اختلال در هدایت ایجاد کند.
مصرف همزمان با دارو های تخلیه کننده ذخایر کاتکول آمینی مانند رزرپین و مهارکننده های MAO ممکن است برادیکاردی شدید یا هایپوتانسیون ایجاد کند. سایمتیدین می تواند زیست دستیابی کارودیلول را زیاد کند. علائم حیاتی بیمار چک شود.
کلونیدین می تواند اثرات کاهنده فشار خون و ضربان قلب کارودیلول را تقویت کند.
کارودیلول می تواند سطح خونی دیگوکسین را تا حدود ۱۵% افزایش دهد سطح خونی دیگوکسین را اندازه بگیرید.
مصرف همزمان با انسولین یا ضد قند های خوراکی، ممکن است اثرات هایپوگلایسمیک دارو را تقویت کند. قند خون بیمار چک شود.
ریفامپین میتواند سطح خونی کارودیلول را تا حدود ۷۰% کاهش دهد. علائم حیائی بیمار چک شود.
غذا جذب دارو را به تأخیر می اندازد اما در مقدار جذب تأثیری ندارد. به بیماران توصیه کنید جهت کم شدن اثرات ارتواستاتیک، دارو را با غذا مصرف کنند.
اشکال دارویی
Tab : 6.25 , 12. 5 , 25 mg
