گروه دارویی
پیشینه دارو
میتوتان – Mitotatane ظاهراً فعالیت بخش قشری غده فوق کلیوی را کاهش میدهد. مکانیسم اثر آن ممکن است در ارتباط با کاهش فعالیت غده فوق کلیوی باشد. این دارو از سم DDT مشتق شدهاست.
موارد مصرف
میتوتان در درمان کارسینومای بخش قشری غده فوق کلیوی ( غیر قابل جراحی ) و سندرم کوشینگ مصرف می شود. میتوتان یک عامل سیتوتوکسیک آدرنال است و اینکه دقیقا چگونه کار می کند شناخته شده نیست ممکن است با کاهش عملکرد غده آدرنال کار کند.
غدد فوق کلیوی غدد کوچکی هستند که در قسمت بالای هر یک از کلیه ها قرار دارند. سرطان غده فوق کلیه جز سرطان های نادر می باشد و خوشبختانه شایع نمی باشد. سرطان غدد فوق کلیوی اغلب تهاجمی هستند و اگر تحت درمان قرار نگیرند، می توانند مناطق دیگر بدن را هم درگیر کنند.
عوارض دارو
راش پوستی، بی اشتهایی، اسهال، تهوع، استفراغ، افسردگی، سرگیجه، گرگرفتگی، افزایش فشارخون، افت فشار خون وضعیتی، بی کفایتی بخش قشری غده فوق کلیه، پیدایش آلبومین در ادرار، تغییرات سطح هورمونی (کاهش سطح سرمی آندروستندیون)، کاهش سطح پلاسمایی تستوسترون (در خانم ها و آقایان)، تاخیر رشد، ژنیکوماستی، افزایش کلسترول خون، افزایش تری گلیسیرید خون، کم کاری تیروئید، افزایش هورمون SHBG، کیست تخمدان (دو طرفه، چند تایی)، خون در ادرار، التهاب مثانه خونریزی دهنده، هپاتیت، افزایش آنزیم های کبدی از عوارض جانبی این دارو می باشد.
هشدار دارویی
-غلظت درمانی دارو هر ۸-۴ هفته تا زمان رسیدن به غلظت هدف و سپس هر ۳ ماه پایش شود (با استفاده از تکنیک کروماتوگرافی گازی-یونیزاسیون شعله ای).
-در ابتدای درمان کودکان (مبتلا به سرطان آدرنوکورتیکال)، غلظت سرمی دارو هر ۴-۲ هفته تا رسیدن به غلظت ۱۰ میکروگرم/میلی لیتر و سپس هر ۲-۱ هفته پایش شود (حتی پس از حصول غلظت هدف ۲۰-۱۴ میکروگرم/میلی لیتر). با توجه به پنجره درمانی باریک و تجمع دارو، تنظیم دوز صورت گیرد.
-عملکرد آدرنال، سطح کورتیزول آزاد، آدرنوکورتیکوتروپین (ACTH)، TSH و تیروکسین آزاد به صورت دوره ای در طول درمان پایش شود.
-بیمار از لحاظ بروز سمیت سیستم اعصاب مرکزی (گیجی، افسردگی، خستگی مفرط، تغییر در تکلم و تعادل)، بحران آدرنال و ماکروکیست های تخمدانی (خونریزی واژینال و/یا درد لگنی) پایش شود و به بیمار گوشزد شود که این علائم را به سرعت گزارش کند.
-توصیه می شود که معاینات رفتاری و نورولوژیک انجام گیرد.
-لازم است که دیگر دارو های مصرفی بیمار بررسی شوند تا در صورت نیاز، تنظیم دوز صورت گیرد یا از درمان جایگزین استفاده شود.
– ضرورت مصرف منظم دارو و تکمیل دوره درمان به بیمار گوشزد شود.
تداخلات دارویی
تداخل دارویی ممکن است عملکرد دارو ها را تغییر و خطر ابتلا به عوارض جانبی جدی را افزایش دهد. یک لیست از تمام دارو هایی (ازجمله دارو های با نسخه / بدون نسخه و دارو های گیاهی) که استفاده میکنید تهیه کرده و آن را با دکتر و داروساز خود به اشتراک بگذارید. دوز داروی مصرفی خود را بدون مشورت با دکتر خود تغییر نداده و یا مصرف دارو را ترک نکنید.
داروی میتوتان میتواند باعث تسریع حذف سایر دارو ها از بدن شما شود و ممکن است بر نحوه عملکرد آن ها تأثیر بگذارد. نمونه هایی از دارو های متاثر عبارتند از: دوراویرین ، نالدمدین ، رانولازین، برخی از دارو های مورد استفاده در درمان هپاتیت C (مانند آسوناپروویر ، داکلاتاسویر، امبیتاسویر (امبیتازویر/ پاریتاپرویر / ریتوناویر )
اگر دارو هایی مصرف میکنید که باعث خواب آلودگی میشوند، به دکتر یا داروساز خود بگویید، از جمله: الکل، ماری جوانا، آنتی هیستامین هاا ز قبیل ستیریزین ، دیفن هیدرامین، دارو های خواب و یا ضد اضطراب (مانند آلپرازولام ، دیازپام، زولپیدم، شل کننده های عضلانی (مانند کاریوپروتول ، سیکلوبنزاپرین) ، دارو های ضد افسردگی یا ضد سرفه (مانند کدئین، هیدروکودون).
برچسب روی تمام دارو های خود را (مانند داروهای آلرژی یا سرماخوردگی و سرفه) بررسی کنید؛ زیرا مواد تشکیل دهنده اکثر آن ها باعث خواب آلودگی و سرگیجه میشود. از دکتر یا داروساز خود راجع به مصرف این دارو ها سؤال کنید.
اشکال دارویی
Tab : 500 mg
