شانکروئید - Chancroid - لیست بیماری ها بانک پزشکان

نام بیماری: شانکروئید – Chancroid

تعریف بیماری

بیماری شانکروئید – Chancroid یک عفونت مقاربتی است که باعث ایجاد زخم های دردناک باز در ناحیه دستگاه تناسلی می شود. این بیماری همچنین ممکن است باعث درد و ورم غدد لنفاوی در کشاله ران شود. عامل ایجاد کننده این بیماری، باکتری های هموفیلوس دوکرئی هستند و در آمریکای شمالی و اروپا نادر است.
ابتلا به بیماری شانکروئید خطر ابتلا به سایر بیماری های منتقله از راه جنسی را افزایش می دهد زیرا زخم ها سیستم ایمنی بدن را به خطر می اندازد.

علائم بیماری

علائم شانکروئید – Chancroid ممکن است در مردان و زنان متفاوت باشد، اما معمولا این علائم چهار تا ۷ روز پس از مواجهه با باکتری شروع می شوند.
اکثر افراد مبتلا به بیماری شانکروئید – Chancroid، در ابتدا از ۳ تا ۱۰ روز پس از ابتلا به عفونت متوجه علائم می شوند.
برخی از افراد هیچ گونه علائم قابل مشاهده ای از شانکروئید ندارند.
متداول ترین علائم شانکروئید، برجستگی های دردناک و قرمز رنگ در ناحیه آلت تناسلی می باشد که تبدیل به زخم هایی باز می شوند.
اساس زخم می تواند خاکستری یا زرد باشد.
زخم های شانکروئید اغلب در مردان بسیار دردناک هستند، اما در زنان درد خفیف تری دارند.
علائم اضافی مرتبط با شانکروئید شامل موارد زیر می باشند:
اورتریت، یا التهاب مجرای ادراری
ترشحات غیر طبیعی واژن
درد و خونریزی زخم
سوزش ادرار ، بیماری که با التهاب مجرای ادراری ایجاد می شود.
مردان ممکن است متوجه یک برآمدگی کوچک و قرمز در اندام تناسلی خود شوند که ممکن است به مدت یک یا دو روز تبدیل به یک زخم باز شوند. زخم ممکن است بر هر ناحیه ای از آلت تناسلی، اعم از آلت تناسلی و کیسه بیضه روی دهد. زخم ها اغلب دردناک هستند.
زنان ممکن است چهار یا چند برجستگی قرمز بر روی لبه های واژن ، بین لبه های واژن و مقعد یا بر روی ران ها مشاهده کنند. لبه ها، لایه های پوستی می باشند که اندام تناسلی زنان را می پوشاند. پس از این که زخم شدن یا باز شدن برجستگی ها، زنان احساس سوزش یا درد را در حین ادرار یا مدفوع تجربه می کنند.

علت بیماری

اگر شما از نظر جنسی فعال هستید، ممکن است در معرض خطر ابتلا به شانکروئید باشید. شما می‌توانید از طریق تماس پوست به پوست به زخم‌های باز، یا از طریق دست دادن یا لمس زخم مبتلا به زخم‌های شانکروئید شوید یا به دیگران سرایت دهید. در عین حال می‌توانید پس از لمس پوست شخصی که دارای زخم است به این بیماری مبتلا شوید. این یکی از راه‌هایی است که شانکروئید – Chancroid حتی بدون داشتن فعالیت جنسی از طریق تماس با مایع عفونی زخم یکی دیگر نیز می‌تواند به فرد منتقل شود.

تشخیص بیماری

برای تشخیص، پزشک باید حضور H. ducreyi در مایعات گرفته شده از زخم ها را تایید کند.
با این وجود، تشخیص قطعی همیشه ممکن نیست زیرا برخی از مواد مورد نیاز برای شناسایی باکتری ها به طور گسترده ای در دسترس نیستند. در هر صورت، این تست ها در ۸۰ درصد موارد دقیق هستند.
برای تشخیص شانکروئید – Chancroid، پزشک از شخص در مورد علائم و نحوه فعالیت های جنسی سؤال می کند. معمولا اگر علائم فرد منطبق با علائم معمول بیماری شانکروئید باشد و سایر عفونت ها رد شوند، تشخیص تایید می شود.

درمان بیماری

برای درمان شانکروئید، از آنتی بیوتیک ها استفاده می شود. این آنتی بیوتیک ها شامل آزیترومایسین، سیپروفلوکساسین، سفتریاکسون و اریترومایسین هستند. گزارش شده است که این باکتری در برابر آنتی بیوتیک های تری متوپریم، سولفامتوکسازول و تتراسایکلین مقاوم می باشد. استفاده از سیپروفلوکساسین در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمی شود. برای افزایش تأثیر درمان، این دارو باید به صورت تک دوزی (به استثنای افراد مبتلا به نقص ایمنی) مصرف شود.
با توجه به اینکه بیشتر تشخیص های شانکروئید براساس معیارهای بالینی انجام می شوند و بیماران ممکن است به دو نوع عفونت مبتلا باشند، درمان تجربی شامل درمان هرپس سیمپلکس و سفلیس می شود. تا زمانی که علائم و نشانه های شانکروئید به طور کامل برطرف نشده اند، شما باید به درمان ادامه دهید.

پیشگیری بیماری

به طور کلی، می‌توان با استفاده از کاندوم و سایر روش‌های ایمن و محافظت شده در هنگام تماس جنسی، از ابتلا به این بیماری جلوگیری کنید. سایر اقدامات پیشگیرانه عبارتند از:
محدود کردن تعداد شرکای جنسی و انجام رابطه جنسی ایمن تر
اجتناب از فعالیتهایی که احتمال ابتلا به شانکروئید یا سایر عفونت‌های مقاربتی (STI) را افزایش می‌دهد
در صورت ابتلا به این بیماری، به همه شرکا هشدار دهید تا آزمایش و معالجه شوند
تنها راه مطمئن برای جلوگیری از شانکروئید پرهیز از همه فعالیت‌های جنسی و تماس پوستی است. با این حال، تجرد کامل برای اکثریت افراد یک انتخاب و سبک زندگی واقع بینانه نیست.
راه های دیگر برای کاهش خطر ابتلا به شانکروئید عبارتند از:
محدود کردن یا کاهش تعداد شرکای جنسی
در هر زمان برای برقراری تماس جنسی یا مقاربت از محافظت کننده‌ها (کاندوم) استفاده کنید
به طور منظم ناحیه تناسلی را از نظر وجود برجستگی‌های غیرطبیعی، زخم‌ها یا تورم غدد لنفاوی بررسی کنید
قبل از تماس جنسی اطمینان حاصل کنید که شریک جنسی شما به هیچ نوع بیماری مقاربتی مبتلا نباشد و یا سابقه ابتلا به آنها را نداشته باشد.
از شرکای جنسی در مورد هرگونه زخم یا برجستگی غیرمعمول در ناحیه تناسلی خود سوال کنید
در صورت بروز درد در ناحیه کشاله ران (بدون هیچکونه دلیل منطقی) با پزشک صحبت کنید
انجام منظم آزمایش‌های مربوط به بیماری های مقاربتی
اجتناب یا محدود کردن مصرف الکل و پرهیز از مصرف مواد مخدر تفریحی زیرا این موارد ممکن است سیستم ایمنی بدن را مختل کرده و شما را بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری‌ها قرار دهد.
زندگی در برخی از کشورهای در حال توسعه مانند مناطقی از آفریقا و کارائیب
مقاربت خشن
مقاربت مقعدی
از نظر جنسی فعال بودن