گروه دارویی
آنتی دوت ها ،شلات کننده ها و آنتاگونیست ها
پیشینه دارو
دفراسیروکس یک داروی شلاته کننده آهن است که برای کاهش هموکروماتوز در افرادی که مجبور به تزریق خون طولانی مدت هستند، به کار میرود. این نخستین داروی خوراکی است که بدین منظور در آمریکا پذیرفته شد.
موارد مصرف
دفراسیروکس از عوامل شلاته کننده می باشد که با شلات کردن آهن، منجر به افزایش دفع آهن از راه مدفوع می شود. دفرازیروکس در مواردی که میزان آهن در بدن به صورت مزمن در اثر تزریق خون یا بیماری های نظیر تالاسمی بیشتر از حد تجمع یافته باشد جهت دفع آهن اضافی تجویز می گردد.
عوارض دارو
راش پوستی، درد شکمی، تهوع، استفراغ، اسهال، پیدایش پروتئین در ادرار، افزایش کراتینین سرم، اضطراب، سرگیجه، خستگی، اختلال خواب، تغییر رنگ پوست، پانکراتیت حاد، سنگ کیسه صفرا، زخم دئودنوم، زخم معده، گاستریت، خونریزی گوارشی، افزایش سطح سرمی آلانین آمینوترانسفراز، آب مروارید، ماکولوپاتی، کاهش شنوایی، بیماری توبولی کلیوی، گلو درد، تب از عوارض این دارو می باشد.
هشدار دارویی
دفراسیروکس در اطفال بالای ۲ سال قابل تجویز میباشد .
در موارد زیر این دارو منع مصرف دارد:
-حساسیت به دفرازیروکس
-بیماری که در معرض خطر سندرم میلو دسیپلاستیک می باشد.
-در بدخیمی های پیشرفته
-پلاکت کمتر از ۵۰ هزار
-نارسایی کبد مخصوصا در کودکان
-نارسایی کلیوی یا بیمار مستعد نارسایی کلیوی
تداخلات دارویی
-آنتی اسیدهای حاوی آلومینیوم ممکن است باعث کاهش اتصال به آهن شوند. بنابراین بطور همزمان استفاده نشوند.
-مصرف دفراسیروکس با سایر داروهای شلات کننده آهن ممنوع میباشد.
-در صورت مصرف آسپیرین با این دارو ممکن است خطر خونریزی افزایش یابد. با این حال ، اگر پزشک مصرف آسپیرین با دوز کم برای حمله قلبی یا پیشگیری از سکته مغزی (معمولاً در دوزهای ۳۲۵ الی ۸۱ میلی گرم در روز) را تجویز کرده است، باید به مصرف آن ادامه دهید.
-دفراسیروکس ممکن است باعث کاهش اثر راه های کنترل بارداری هورمونی مانند قرص شود.
اشکال دارویی
Tab :125 , 250 , 500mg
