گروه دارویی
پیشینه دارو
رانیتیدین دارویی است که با مهار گیرنده های H2 (هیستامین نوع دو) سلول های جانبی ترشح اسید معده را کم میکند و به درمان ناراحتی های ناشی از افزایش اسید معده کمک می کند.
موارد مصرف
رانیتیدین در درمان کوتاه مدت زخم های فعال دوازدهه یا زخم های فعال و خوش خیم معده، (در مقادیر کم برای پیشگیری از عود زخم دوازدهه مصرف می شود)، حالات مرضی ترشح بیش از حد اسید معده مانند سندروم زولینگر- الیسون، برگشت محتویات معده به مری و سایر مواردی که کاهش اسید معده برای آن مفید است مانند جراحی در دستگاه گوارش، مورد استفاده قرار می گیرد.
عوارض دارو
آسیستول، بلوک دهلیزی بطنی، برادی کاردی (با مصرف وریدی سریع)، تاکی کاردی، واسکولیت (التهاب عروق خونی)، انقباضات زودرس بطنی، آژیتاسیون، گیجی، سرگیجه، افسردگی، خواب آلودگی، توهم، سردرد، بی خوابی، حرکات غیر طبیعی، کسالت، ریزش مو، اریتم مولتی فرم، خارش محل تزریق (گذرا)، راش پوستی، درد و ناراحتی شکمی، یبوست، اسهال، تهوع، انتروکولیت نکروزان، پانکراتیت، استفراغ از عوارض جانبی این دارو می باشد.
هشدار دارویی
-بیمارانی که به سایمتیدین عدم تحمل نشان می دهند، ممکن است این دارو را نیز تحمل نکنند.
-در سیروز کبدی و ناراحتی های کلیوی متوسط تا شدید خطر بروز عوارض جانبی به خصوص عوارض عصبی دارو وجود دارد.
-مصرف این دارو بیش از ۱۲ هفته مداوم توصیه نمی شود.
-کشیدن سیگار موجب کاهش اثر این دارو می شود.
-در بیماران سالخورده یا مبتلا به نارسایی کبدی یا کلیوی ممکن است به کاهش مقدار مصرف دارو نیاز باشد.
-در صورت کهیر پوستی مصرف کردن رانیتیدین را قطع کنید و پزشک را مطلع کنید.
تداخلات دارویی
جذب این دارو در حضور آنتیاسید ها کاهش مییابد. با وجود آنکه رانیتیدین در مقایسه با سایمتیدین یک مهارکننده ضعیفکننده تر آنزیم های کبدی است، با این وجود در مصرف همزمان سایر دارو ها با این دارو باید احتیاط کرد.
اشکال دارویی
Syrup : 75 mg/ml Cap : 150 mg F.C Tab : 150 mg , 300 mg Inj : 50 mg/2 ml , 25 mg/ml , 2 ml
